Wie ooit verhuisde of lang op reis was, kent het. De taal spreken blijkt niet genoeg, want wie niet tussen de regels leert lezen, belandt al snel in een Babylonische spraakverwarring. De echte cultuurshock volgt wanneer blijkt dat ook gewoonten verwachtingen scheppen en stiltes boekdelen spreken. Communicatie is complexer dan ze lijkt, en niet iedereen bekijkt informatie door dezelfde filter.
Ik groeide op tussen het Amerikaanse continent, het Caribisch gebied en Europa. Het leven tussen verschillende culturen leerde me luisteren en begrip tonen, zonder het einddoel uit het oog te verliezen. Die ervaring neem ik mee in mijn praktijk, want een communicatieprobleem vraagt om fijnzinnigheid en gevoel voor nuance. Communicatiesystemen binnen organisaties werken op een vergelijkbare manier. Versnippert de informatie of vraagt beleid om duiding, dan onderzoek ik eerst de kern. Ik lees documenten en beleidskaders. Daarna spreek ik met de mensen die er dagelijks mee werken. Zo wordt duidelijk wat er achter de boodschap schuilgaat.
Die inzichten zet ik om in een aanpak die de doelgroep werkelijk bereikt. Voor een organisatie kan dat een strategisch advies of een contentaudit zijn; in de culturele sector groeit het soms uit tot een tentoonstelling of een erfgoedroute.
